Okuma süresi: 3 dakika
2025’te duyabileceğin en farklı soundlardan biri. Industrial metal, yoğun elektronik atmosfer, disko ritimleri, melodik bir vokal.
Grubun vokali ve söz yazarı Cole Haden’ın çocukluğunu kaybetmesi, yaşadığı ilişkiler ve travmaları anlatan grubun ikinci albümü “Pirouette” nostaljinin ve karanlık ritimlerin füzyonu. 4 kişilik grup, 4/4’lük bir ritme endüstriyel tonda bir gitarın ne kadar farklı ritimlerle uyum sağlayabileceğini gösteriyor.
Albümün açılış şarkısı Vespers, albümün enerjisini yansıtan güçlü bir açılış şarkısı. Upbeat ritimlerin ve hızlı gitarların synth efektleriyle birleşmesi ile enerjisi yüksek, karanlık bir ton oluşturuyor. Vokalin sürekli duraklaması şarkının yüksek enerji, diskomsu hissettiren ritminin daha hissedilmesini sağlarken asla boşluğa düşürmüyor. Nakaratta ise daha melodikleşen vokal, şarkıdan geriye aklında kesitler kalmasını sağlıyor.
Albüm bazen fazla dürüst bile hissettirebiliyor. Sanki ilk date’de yapılan overshare gibi.
Okay I’ll share this –
When I was five I remember clearly
My want to have a Cinderella birthday party
And when the moment came and I changed my mind
I was quiet, alone, and devastatedCinderella
Albümün ikinci şarkısı Cinderella, albümden yayınlanan 3 single’ın ilki. Albümün de en popüler şarkısı, geçerli sebeplerle. Karanlık yüksek enerji, ve neredeyse gerici bir verse’ün sessiz ve melodik bir nakaratla çakışması harika uygulanmış. Şarkı Cole Haden’ın bastırılmış duyguları üzerine konuşması. 5 yaşında Cinderella temalı bir doğum günü yapmak istemesi, ancak çekinmesi ve kendini izole hissetmesi üzerine. Şarkı ilerledikçe de gerginlik yükseliyor, nakarat bile gerginleşmeye başlıyor. Nakaratta gelen kalın synth ise hem duygusal hem de endüstriyel hissettirmeyi başarıyor. Yüksek kalite bir prodüksiyon var kesinlikle.
Artık klasikleşmiş Model/Actriz tonunda ve enerjisinde 2 şarkının sonrasında, albümün ilk düşük anına giriyoruz. Cole Haden’ın 8. sınıfta cinsel yönelimini açıkladığı arkadaşının bir diğer arkadaşına yaşadığı takıntılı crush’ını anlattığı 1 dakika 33 saniyelik bir monolog, Headlights. Senelerce crush’ıyla karşılaşma ihtimali için sürekli arkadaşının evine gitmesini anlatıyor. Şarkı takıntısıyla beraber kendisine nefret etmesini de açıklarken aslında kendinde göremediği özellikleri crush’ının görmesi isteğinin ağırlığını hissettiriyor. Kendini sevmeden başkasına sevdirmek de zor tabi. Özellikle şarkı boyunca devam eden synth sesleri hikayeye seni iyice çekecek.
And if I can be more plainspoken
Your voice is with me, I’m reminded
I sing in part because you often
Told me that you liked to listenAcid Rain
Hikayenin bitmesiyle doğrudan başlayan acid rain ise akustik gitarların kollarına bırakıyor. Son derece soft, büyük akustik gitar sesleri, akılda kalıcı bir nakarat, ve aslında albümün en melodik şarkısı. Albümde en büyük çeşitliliği sunan şarkı da aslında ki bu da yapabileceğim tek tük negatif yorumdan birisi olur albüm için. Özellikle sonlara doğru artık şarkıların biraz daha birbirine benzemeye başladığını hissedebilirsin. Ta ki Baton’a kadar.
When you recall things I’ve forgotten
It can feel strange knowing I’ve been a person
Like you are to me, sisterBaton
Albümün en iyi anı benim için kesinlikle kapanış şarkısı Baton’da. Kız kardeşine yazdığı bir mektup gibi hissettiren şarkıda, çocukluklarında yaptıkları şeyleri nostalji hissini yoğun bir şekilde yaşayarak anmasını anlatıyor. Kız kardeşi için olduğu kişiyle kafasında kendisi hakkında düşüncelerinin farklı olduğunu fark ettiği an 3. dakika ile beraber gelen an, bütün albümün en duygu dolu, en tüyleri diken diken edecek anı. Arkada inip çıkan synth, keskin bir ritim ile albüme efsane bir kapanış sunuyor. Baton’u geçtiğimiz hafta boyunca ondan fazla kez dinlemişimdir.
Benden bu kadar, umarım albüme dikkatini çekebilmişimdir. Uzun zamandır duyduğum en farklı seslerdendi. Dürüstlüğü ve şarkılarında anlattığı hikayeleriyle Model/Actriz’in sıkı bir fan kitlesinin olması hiç şaşırtıcı değil. İleride daha çeşitli soundlarla ve aynı dürüstlük ve güzellikte melodilerle heyecanla bekliyorum.
